روز و شبم را گذراندم در قدر ناجا  

 هر روز می رفت و تکرار بود و باز فردا
هر روزش تنبیه داشت هر تنبیهش بسی سختی 

یک شبش سرد و یک شبش در عطش گرمی
خدا نیارد آن روز را که نگهبان باشی  

چشمان خسته و در انتظار افسر نگهبان باشی
روز ها قبل از سحر ز خواب برخاستن

شب ها تا دیر وقت بیداری و ساختن
شب و روزمان را کاری نکردن

جز تنبه دور برجک و گرد و خاک خوردن
چقدر سخت بود اوایل برای همه

برپا دادن ، نظافت ، صبحگاه و رژه
حال رسیده ایم به انتهای دوره همه

چشم انتظار روز آخر و پایان دوره
نمی دانم چه حالی خواهم شد بعد ها

با شنیدن نام مرکز آموزشی قدر ناجا
چه روز هایی داشتیم در قدر ناجا

در آن هادی شهر و شهر غم ها