نپرسیدم چرا رفتی؟

فقط گفتم بری کی برمیگردی؟

ولی رفتی و دیگه برنگشتی...

نترسیدم تو تنهایی فقط ترسیدم

از اینکه نیایی ، دیگه شد باورم

که بی وفایی

بگو تنهام گذاشتی چرا؟

بگو دوسم نداشتی چرا؟

دلم را شکستی بی صدا چرا؟

دوست دارم به خدا ...

آ ه ه ه ه

دیگر نمی توانم راه بروم

نه دیگر توان راه رفتن در من نیست

دیگر نمی توانم قدم بزنم

وقتی تو نیستی

چگونه

چگونه قدم بزنم

جگونه کوچه هایی که باهم گذراندیم

من تنها بگذرانم

نه

در توان من نیست

کاش بودی

کاش بودی

کاش بودی تا گلویم پور از این بغض نشود

کاش بودی

کاش بودی

کاش بودی تا دوست داشته شدن را حس کنم

نه تو ماندیو

نه من

تو که رفتی

منهم رفتم از یادت

چه شبهایی با رویای تو خوابیدم

نفهمیدی

چه شبهایی که اسم تو رو لبهام بود

نمیشنیدی

چه شبهایی که اشکامو به تنهایی نشون دادم

از عمق فاصله آروم واسه تو دست تکون دادم

چه شبهایی با شب گردی

شبو تا صبح می بردم

نبودی ماه جون می داد

نبودی بی تو میمردم

چه شبهایی دعا کردم یه کم

این فاصله کم شه

یه بار دیگه نگاه من تو رویاهات مجسم شه

توی این خونه یخ می بست تن سرد سکوت من

چه قدر جای تو خالی بود

چه شبهای بدی بودن

گذشتن عمرو بردن

حالا من موندم و حسرت

چه قدر بی رحمه این دنیا

به این تقدیر بد لعنت...............

روز و شبم را گذراندم در قدر ناجا  

 هر روز می رفت و تکرار بود و باز فردا
هر روزش تنبیه داشت هر تنبیهش بسی سختی 

یک شبش سرد و یک شبش در عطش گرمی
خدا نیارد آن روز را که نگهبان باشی  

چشمان خسته و در انتظار افسر نگهبان باشی
روز ها قبل از سحر ز خواب برخاستن

شب ها تا دیر وقت بیداری و ساختن
شب و روزمان را کاری نکردن

جز تنبه دور برجک و گرد و خاک خوردن
چقدر سخت بود اوایل برای همه

برپا دادن ، نظافت ، صبحگاه و رژه
حال رسیده ایم به انتهای دوره همه

چشم انتظار روز آخر و پایان دوره
نمی دانم چه حالی خواهم شد بعد ها

با شنیدن نام مرکز آموزشی قدر ناجا
چه روز هایی داشتیم در قدر ناجا

در آن هادی شهر و شهر غم ها

عشق

همین خنده های ساده ی توست

وقتی با تمام غصه هایت میخندی

تا از تمام غصه هایم رها شوم ….

LOVE You

گاهی احساس می کنم روی دست

خدامانده

ام،خسته اش کرده

ام خودش هم نمی داند

با من چه کند!!!!

برو به ادامه مطلب